Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
30-3-08
Η ΘΥΕΛΛΑ, ΣΑΣ ΒΕΒΑΙΩΝΩ, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ!
νικου αντωνακου
Σας έχω μιλήσει για τη Θύελλα, τη βαφτιστήρα μου. Μιλάμε για αγρίμι! Όταν βάλει κάτι στο μυαλό της δεν πείθεται με τίποτα! Όταν, δε, νευριάσει σοβαρά, δεν αφήνει τίποτα όρθιο. (Ο χαρακτήρας της μου «ενέπνευσε» το όνομα). Η Θύελλα, λοιπόν, όπου να ΄ναι θα πιάσει τα έξι. Μια ηλικία οριακή, σύμφωνα με τις τελευταίες αποφάσεις της Ε.Ε. Αποφάσεις που αποδέχτηκε πλήρως η ελληνική κυβέρνηση, παρ΄ ό,τι το σύνταγμά μας άλλα προστάζει!..
Με το δημοτικό όλοι ελπίζουμε να τα καταφέρουμε. (Με το νηπιαγωγείο έχουμε αποτύχει. Μια πηγαίνει, μια δεν πηγαίνει. «Είμαι κουρασμένη», λέει και τελείωσε). Από καιρό τώρα, λοιπόν, έχουμε αρχίσει τον αγώνα για το πρώτο της πραγματικό σχολείο (δημοτικό). Ούτε στο χορό πάει, παρ΄ ό,τι ήταν επιλογή της. Όλη η οικογένεια, λοιπόν, έχει πέσει επάνω της για να την προετοιμάσει για το δημοτικό. Από αυτή την προσπάθεια έχουμε κιόλας τα πρώτα θετικά σημάδια. «Θα πάω», μας λέει. «Θα πάω γιατί μου αρέσει η Νίτσα (μια δασκάλα που γνωρίζει και ελπίζει -και εμείς ελπίζουμε- να είναι η δική της δασκάλα).
Πιστεύω πως κάθε υγιώς σκεπτόμενη οικογένεια πράττει όπως ακριβώς πράττουμε και εμείς. Είμαστε υποχρεωμένοι να εξημερώσουμε το αγρίμι. Είμαστε υποχρεωμένοι να το τιθασεύσουμε και να το κάνουμε υπάκουο! Στα πλαίσια αυτής της αποστολής κάναμε και την πρώτη απόπειρα να το… προσαρμόσουμε προς τις Κοινοτικές Οδηγίες. (Το σύνταγμά μας, αφού το έχει γραμμένο η κυβέρνηση, δεν θα το γράφαμε εμείς); Πήραμε, λοιπόν, μελάνια και χαρτιά. Πολλά μελάνια και πολλά χαρτιά. Χαχανίζοντας και κάνοντας αστεία βουτήξαμε ο ένας μετά τον άλλον, δήθεν παίζοντας, τα μεγάλα δάκτυλα στο μελάνι και ύστερα κολλήσαμε τα αποτυπώματά μας πάνω στις λευκές κόλες! «Κοίτα» σχέδιο φώναξε με θαυμασμό ο ένας. «Ωραίο σχήμα», ο άλλος. «Το δικό μου είναι υπέροχο», ο τρίτος. «Έλα και εσύ, αγάπη μου», είπε η μάνα της.
Ξέρω, δεν μπορείτε να καταλάβετε, γιατί δεν έχετε δει τη Θύελλα νευριασμένη! «Αυτά είναι σαχλαμάρες», φώναξε! «Μου ζητάτε να λερώσω τα χέρια μου! Και μετά να τρίβω, να τρίβω! Αυτά δεν είναι ζωγραφική είναι ηλιθιότητες! Βλακείες! Εγώ δεν μαυρίζω το δάκτυλό μου»!
«Ε, πώς δεν βουτάς, γλυκιά μου», της λέει η μάνα της, ενώ παράλληλα την τραβάει μαλακά προς τις μελάνες και τις άσπρες κόλες. «Όλοι βουτήξαμε! Ακόμα και ο νουνός, που σ΄ αγαπάει»! «Κανένας δεν με αγαπάει, αφού μου ζητάτε να λερώσω τα χέρια μου! Και γιατί, παρακαλώ, να τα λερώσω; Για να φτιάξω αυτή τη σαχλαμάρα». Μιλώντας πιάνει την πρώτη κόλλα με το πρώτο αποτύπωμα και τη σκίζει! «Είναι ζωγραφιά αυτή»; ρωτάει και σκίζει το δεύτερο αποτύπωμα. «Αυτό εγώ δεν καταδέχομαι να το κάνω»! ολοκληρώνει και σκίζει και το τρίτο αποτύπωμα.
Την αφήνουμε στα νεύρα της και συνωμοτικά πιάνουμε μια γωνία και αρχίζουμε τον ψίθυρο. «Δεν θα υπογράψει»! λέει ο ένας. «Δεν είναι υπογραφή», διορθώνει ο άλλος, «αποτύπωμα είναι»! «Εντάξει, δεν θα αποτυπωθεί, δεν χάλασε ο κόσμος», τολμάω να πω. «Δεν μπορεί», μου φωνάζει ο πατέρας της, «τρελαθήκατε! Δεν ξέρω τι συνέπειες μπορεί να έχουμε! Η εντολή είναι καθαρή: «Μόλις ολοκληρωθούν οι τελευταίες λεπτομέρειες όλα τα παιδιά της Ελλάδας μόλις πατήσουν τα έξι είναι υποχρεωμένα να καταγράψουν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα».
Πράγματι τα «βιομετρικά διαβατήρια» που ζητάει η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο εξής θα βγαίνουν από τη βάση δεδομένων που δημιούργησε η Ε.Ε, τη μεγαλύτερη βάση δεδομένων που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. Η Ε.Ε., αυτή η Σπιναλόγκα, αυτή η σύφιλη του φιλελευθερισμού, στον «κοινό αγώνα της» με την άλλη μεγαλύτερη αρρώστια την Αμερική και με πρόσχημα «την πρόληψη της τρομοκρατίας», υποχρεώνουν τα κράτη να προσαρμόσουν τις νομοθεσίες τους και στη συνέχεια αυτά να υποχρεώσουν τα εξάχρονα παιδιά να καταγράψουν τα αποτύπωμά τους! Τα αποτυπώματά τους που δεν αλλοιώνονται, σε αντίθεση με τα άλλα χαρακτηριστικά των παιδιών που αλλοιώνονται με το χρόνο (πρόσωπο, κλπ). Αυτή η βιομετρική καταγραφή γίνεται στα πλαίσια της θέσπισης ακόμα αυστηρότερων αντιτρομοκρατικών νόμων!
«Εγώ, δεν υπογράφω», φωνάζει η Θύελλα που κρυφάκουγε και τραβάει με δύναμη το τραπεζομάντηλο με τις μελάνες και τα χαρτιά και τα σκορπάει στο χαλί και στο πάτωμα. «Εγώ δεν υπογράφω», ξαναλέει δυνατά και χώνεται στο δωμάτιό της βροντώντας την πόρτα! Η Θύελλα, σας βεβαιώνω, δεν θα υπογράψει!
