Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
11-5-08
ΜΑΛΑΚΑ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΑ
νικου αντωνακου
Φίλε μου, εγώ σε καταλαβαίνω! Έχεις απέναντι τα προβλήματα για την ακρίβεια, τα έχεις μπροστά στα μάτια σου και σου κρύβουν τον ήλιο, και λες από πού να αρχίσω; Τα βλέπεις τόσα πολλά που πανικοβάλλεσαι! Σε πιάνει κρύος ιδρώτας. Κάτι σαν στέρηση! Πριν αρχίσεις να βαράς κουτουλιές στον τοίχο, τη στρίβεις! Λες, καλά, εγώ την κάνω! Και το ρίχνεις στην πλάκα! Ποιος γαμ… την ακρίβεια, την ανεργία, την ανασφάλεια, το ωρομίσθιο, την αύξηση του εισιτηρίου των αστικών συγκοινωνιών (τέσσερις στάσεις, και μισή ώρα καθυστέρηση, κοντά ένα ολόκληρο ευρώ, 245 δραχμές! Αυτό είναι για Όσκαρ. Για το βιβλίο Γκίνες), εγώ θα νικήσω τον Κύκλωπα;
Φεστιβάλ, αγαπητέ μου! Φεστιβάλ! Και χαίρεσαι και κάνεις και το χρέος σου! Εναντιώνεσαι στο σύστημα. 4ο αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ! Τι τίτλος, θεέ μου! Χορταίνει το άδειο στομάχι σου! Ποδένεις τα γυμνά ποδάρια σου. Αποκτάς αξιοπρέπεια. Αναγκάζεις τις τράπεζες και τις πολυεθνικές να το βάλουν στα πόδια! Κατεβάζεις τα όρια ηλικίας για τη σύνταξη. Αγοράζεις καινούριους τομογράφους για τα νοσοκομεία. Γεμίζεις πράσινο τις πόλεις. Φωταγωγείς τα χωριά. Ανοίγεις καινούρια σχολεία. Άσε που αν μέσα στους ήχους της μουσικής και του χορού την παραζάλη σού έρθουν κλάματα (γιατί θα θυμηθείς πως το καλαμπόκι ανέβηκε 31%, το ρύζι 74%, το σιτάρι 130% και παράλληλα θα θυμηθείς και τον μυστήριο υπουργό της εθνικής άμυνας που θέλει σώνει και καλά στα 18 να σε στείλει στο Αφγανιστάν) σκουντάς τον διπλανό σου για να σου δώσει μια τζούρα! Και αν δεν σε πιάσει η μια, τραβάς μια δεύτερη, μια τρίτη, μια τέταρτη, μέχρι να κάνεις κεφάλι!
Φίλε μου, εγώ σε καταλαβαίνω! Τι είσαι εσύ που θα παραστήσεις τον Άτλαντα; Ένα μικρό κουρέλι είσαι, μια μικρή ψυχούλα. Ένα πούπουλο στα χέρια του συστήματος! Μια κατσαρίδα, που απαξιώνουν ακόμα και να σε πατήσουν! Θα τα βάλεις εσύ με το χρηματιστήριο; Θα εναντιωθείς εσύ στην πώληση του ΟΤΕ; Μπορείς εσύ να εμποδίσεις τις ιδιωτικοποιήσεις; Μπορείς λες να πατήσεις το ένα ποδάρι σου στη Πάρνηθα και το άλλο στον Υμηττό και να τους τρομάξεις με το μπόϊ σου; Όχι, φίλε μου! Στην Γεωπονική! Εκεί τα πράγματα είναι ελεγχόμενα! Και σε κάθε στροφή της μουσικής, σε κάθε σκάλα και σε κάθε τουαλέτα, σε κάθε καημό και σε κάθε φόβο, υπάρχει πάντα και η τζούρα της λησμονιάς! Μια, δυο, τρεις, τέσσερις και λύθηκε το πρόβλημα! Αρχίζεις και τραγουδάς ροκ την Καραγκούνα!
Εγώ σε καταλαβαίνω φίλε μου! Πού να μπλέκεις σε περιπέτειες. Πού να μπαίνεις τώρα στη λογική και, κυρίως, στη διαδικασία να αλλάξεις τον κόσμο! Να μετατραπείς από μυρμήγκι σε ελέφαντα! Αν ανοίξεις τέτοιες δουλειές, πού καιρός για φεστιβάλ και για τζούρες! Γίνεσαι άλλος άνθρωπος! Αποκτάς άλλες υποχρεώσεις! Πρέπει να στρώσεις κώλο για διάβασμα, να παίρνεις το πανεπιστήμιο στα σοβαρά, την αξιοπρέπεια στα σοβαρά, την προσβολή στα σοβαρά, την αδικία στα σοβαρά, τη δικαιοσύνη ακόμα πιο στα σοβαρά!
Κάτσε, αγόρι μου, στα αυγά σου. Αγωνίσου για πράγματα εύκολα, για πράγματα εφικτά! Βάλε στόχους που μπορούν να τους φτάσουν και οι κότες! Σε βεβαιώνω πως θέλεις φέτος, θέλεις του χρόνου, θα διαχωριστούνε τα ναρκωτικά. Το θέλει η Νέα Δημοκρατία, το θέλει το ΠΑΣΟΚ, το θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, το απαιτεί το σύστημα, έτσι θα γίνει! Το πρωί θα ρουφάς τα μαλακά, το απόγευμα τα ντεμί και το βράδυ τα σκληρά! Και όταν δεν θα σε πιάνει, πια, καμιά παραλλαγή τους, θα σου δίνουν προσφορά και ένα καλά ακονισμένο ξυράφι για να κόβεις τις φλέβες σου. Έτσι και αλλιώς θα τους είσαι τελείως άχρηστος! Αφού δεν θα μπορείς να πάρεις τα πόδια σου!
Κάτσε, αγόρι μου, στα αυγά σου! Μη διεκδικείς το δικαίωμα στη ζωή! Κοστίζει ένας τέτοιος αγώνας! Θέλει ιδρώτα. Και τόλμη! Θέλει να κάνεις έφοδο στον ουρανό! Θέλει πρώτ΄ απ όλα να νικήσεις τους φόβους σου! Διεκδίκησε το δικαίωμα να πεθάνεις. Αυτό είναι εύκολο και εφικτό. Βάνεις την ουρά κάτω από τα σκέλια και νίκησες. Τραβάς και μια-δυο τζούρες και αρχίζεις την Καραγκούνα. Το ρίχνεις στην παλαβή. Ούτε προβλήματα, ούτε υποχρεώσεις.
