Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
15-6-08
ΞΥΠΝΑ ΡΑΓΙΑ!
νίκου αντωνάκου
Όχι ότι δεν το περίμενα, το περίμενα! Μόλις, όμως, το είδα πρώτη σελίδα στις εφημερίδες ήρθε το αίμα μου στο κεφάλι. «Ξύπνα Ραγιά», φώναξα. «Επιτέλους, τι διάολο θέλεις, για να καταλάβεις πως σε μετέτρεψαν σε πειραματόζωο, για να μην πω σε σκέτο ζώο; Δεν βλέπεις, δεν νοιώθεις, άνθρωπέ μου, ότι σου έχουν τρυπήσει τις φλέβες και σου πίνουν το αίμα με το καλαμάκι; Δεν βλέπεις, δεν νοιώθεις, δεν καταλαβαίνεις ότι έχεις να κάνεις με φασίστες; Δεν βλέπεις ότι σε μισούν»;
Αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση. Να βάλω τις φωνές! Να βάλω τις φωνές στον κυρίως υπεύθυνο. Στο λαό. Στο κομμάτι εκείνο του λαού που αποδέχεται υπάκουα και υποταγμένα όλες τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του καπιταλιστικού συστήματος γενικότερα. Τη μια του ανεβάζουν τα όρια (χρόνια) συνταξιοδότησης, την άλλη του καταργούν το οκτάωρο, την τρίτη του γκρεμίζουν τα ασφαλιστικά ταμεία, την τέταρτη το σύστημα υγείας, την πέμπτη τη δημόσια εκπαίδευση! Εκεί, όμως, αυτός! ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και τελευταία (γκαλοπικά) και ΣΥΡΙΖΑ. Και την ίδια ώρα γκρινιάζει!
Αλλά, αγαπητέ μου, και η βλακεία, και να με συγχωρείς, έχει και αυτή όρια! Τι άλλο περιμένεις για να καταλάβεις ότι σε δουλεύουν; Ρίξε μια ματιά πίσω σου, θυμήσου, επιτέλους, εκείνα τα απατηλά λόγια. Τη μεγάλη δημοκρατική ευρωπαϊκή αγορά, που σου προπαγάνδιζαν. Η οποία, όπως έλεγαν και εσύ έχαφτες, θα άνοιγε δουλειές για όλους. Η οποία, όπως έλεγαν και εσύ καμάρωνες, θα κατοχύρωνε τα δημοκρατικά δικαιώματα. Θα εξομοίωνε τους λαούς προς τα επάνω. Δεν πέρασαν ούτε, πέντε, δέκα, είκοσι χρόνια και όλες αυτές οι μπαρούφες πετάχτηκαν στα σκουπίδια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό το σατανικό οικονομικό μόρφωμα, αυτή η ακρίδα, αυτή η ύαινα πέταξε τη μάσκα, και αποκαλύφθηκε ο στεγνός δήμιος που κρύβει μέσα της! Ο ανθρωποφάγος που κρύβει μέσα της!
Ένας ανθρωποφάγος που με το ζόρι και την απάτη πέρασε τη δημόσια περιουσία σε ιδιωτικά χέρια. Ένας ανθρωποφάγος που γέμισε τις γωνίες με κάμερες. Που παρακολουθεί καθετί που κινείται. Ένας ανθρωποφάγος που γύρισε τους εργαζόμενους στον Μεσαίωνα. Που με το ζόρι και την απάτη οδήγησε την εργατική τάξη στην μέγγενη του ωρομίσθιου. Που κατήργησε τη μονιμότητα. Που πέρασε στην ανεργία πάνω από πενήντα εκατομμύρια ανθρώπους! Που ξερίζωσε καρποφόρα χωράφια και έβαλε τους αγρότες στο περιθώριο και στην ανασφάλεια.
Επιτέλους, τι άλλο θέλεις Ραγιά, για να καταλάβεις πως σε χρησιμοποιούν, πως σε εμπαίζουν, πως σε εκμεταλλεύονται ασύστολα; Μόνο η ακρίβεια που προέκυψε από την αλλαγή της δραχμής με το ευρώ έπρεπε να σε ξεσηκώσει! Πόσο πληρώνεις το κουλούρι, βρε, άνθρωπε; Τέσσερα κουλούρια και πάει η σύνταξη! Πόσο πληρώνεις τη θέρμανση; Ένα γύρισμα του κουμπιού και πάει το μεροκάματο. Πόσο πληρώνεις τη συγκοινωνία; Διακόσες σαράντα δραχμές για μια στάση. Για μια απόσταση 300 μέτρων! Ούτε καβάλα στο σβέρκο τους να σε πήγαιναν, δεν θα άξιζε τέτοιο κόμιστρο!
Αλλά ας γυρίσω στο θέμα μου. Στην είδηση της πρώτης σελίδας που μου τίναξε τα νεύρα! Δεν ήταν αντικατοπτρισμός, δεν ήταν όνειρο, δεν ήταν εφιάλτης. Ήταν αλήθεια! Οι εφημερίδες το έγραφαν καθαρά στην πρώτη σελίδα τους και με ξύλινα γράμματα: Το Συμβούλιο Υπουργών Απασχόλησης της Ε.Ε., αποφάσισε, λέει, να φτάσει τις ώρες απασχόλησης στις 65 ώρες την εβδομάδα, σε πρώτη φάση, και στη συνέχεια στις 75 ώρες! Τι λέτε, ρε (βάλτε όποια λέξη τους αρμόζει! Όποια λέξη αποκαλύπτει καλύτερα και πιστότερα τη γαϊδουριά τους)! Τι λέτε, ρε, άθλιοι! Ρε δολοφόνοι! Τι είναι ο άνθρωπος, ρε; Μηχανή; Από ατσάλι; Λιώνει, ρε ο άνθρωπος! Κουράζεται. Πεθαίνει! Αφήστε που έχει και άλλες ανάγκες. Να κοιμηθεί, να διασκεδάσει, να παίξει με τα παιδιά του, να ερωτευθεί, να μορφωθεί!..
Αλλά φίλε μου, σε εσένα μιλάω Ραγιά, αυτοί δεν ξέρουν από ανθρώπους αυτοί είναι φίδια! Εσύ, όμως, καημένε, τι σκατά περιμένεις ακόμα για να ξυπνήσεις! Αυτοί ξεβρακώθηκαν! Έδειξαν όλα τα σάπια δόντια τους. Δεν αφήνουν καμία αμφιβολία, πια. Ακόμα και στον πιο βλάκα! Θέλουν να σε τσιγαρίσουν και μετά να σε φάνε σιγά-σιγά για να προσθέσουν λίπη στα λίπη τους! Ηδονίζονται να σου ρουφάνε τον ιδρώτα και το αίμα!
«…, έτσι μου ‘πε ο Καραϊσκάκης και με σκούντησε: Ξύπνα Ραγιά, έε, ξύπνα Ραγιά».
