κριτικη κινηματογραφου

κριτικη ταινιων
για την εφημερίδα ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
από τον Νίκο Αντωνάκο

Ο ΜΑΪΚΛ ΜΟΥΡ ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ!

Δυο πολύ καλές, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια, ταινίες. Πρώτα το νέο ντοκιμαντέρ, του Μάϊκλ Μουρ, «Sicko». Ο «τρελός» αμερικάνος σκηνοθέτης κάνει φύλλο και φτερό το αμερικάνικο σύστημα υγείας! Το οποίο είναι τόσο απάνθρωπο και δολοφονικό, όσο και η εξωτερική πολιτική της μεγάλης καπιταλιστικής αυτής χώρας. Από κοντά και η δραματική ταινία του Λέον Ιχάσο «El Cantante». Η άνοδος, τα ναρκωτικά, η πτώση και ο τραγικός θάνατος του πορτορικανού τραγουδιστή της salsa Χέκτορ  Λαβ.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το πολυδιαφημισμένο ντοκιμαντέρ του B.B.C., «Πλανήτης Γη», των Άλαστερ Φοδερτζιλ & Μαρκ Λάϊνφιλντ, παρότι είναι, μάλλον, τηλεοπτικό! Μια «εντυπωσιακή» ματιά της γης (από την Ανταρτική έως τη Νέα Γουϊνέα). 
Και όπως πάντα η… διασκέδασή μας και η… διαστροφή μας!  Πρώτα η διασκέδαση! Το μιούζικαλ «Hairspray», του Άνταμ Σάνκμαν (σκηνοθεσία-χορογραφίες).  Ο Τζον Τραβόλτα χοντρή γυναίκα και χορεύτρια! Από κοντά, στη… διασκέδαση, και η αστυνομική κωμωδία του Έντγκαρ Ράϊτ, «Καυτοί και Άσφαιροι». Ένας κωμικός αστυνομικός που «διορθώνει» τον κόσμο! Μετά τους χορούς και το γέλιο η πραγματική διαστροφή. Ριμέϊκ (ξαναγύρισμα) της ταινίας τρόμου του Τζον Κάρπεντερ, «Η Νύχτα με τις Μάσκες»! Ψυχοπαθής δολοφόνος δραπετεύει από το ίδρυμα που νοσηλεύεται, και μη βρεθείτε στο δρόμο του!  
 
SICKO
Μάϊκλ Μουρ

 Από τρελό και από παιδί μαθαίνεις την αλήθεια! Δεν ξέρω τι είναι ο Μάϊκλ Μουρ, γιατί μοιάζει και με τα δυο! Λέει τόσες αλήθειες, όσες ο «τρελός του χωριού». Αλλά τις λέει με «παιδικό» τρόπο. Δεν μπαίνει στο βαθύ ζουμί, όπως θα έκανε ένας πραγματικά «τρελός», δηλαδή πολιτικά ολοκληρωμένος, καλλιτέχνης. Στέκεται στην επιφάνεια, λες και δεν φτάνει το μυαλό του (παιδικό) να κατανοήσει ολόκληρη την αλήθεια! Να την κατανοήσει και να την μεταφέρει «με καλαίσθητες εικόνες, προσιτές (κατανοητές) στον απλό άνθρωπο».
 Όπως και να έχει, και αυτό πρέπει ανεπιφύλακτα να του το αναγνωρίσουμε,  και η νέα του ταινία, το «Sicko», είναι πολύ αποκαλυπτική! Και πολύ καταγγελτική! Φτάνει να σας πω πως φορτώνει ένα καράβι δασωστών της 11ης Σεπτεμβρίου, στους οποίους το άθλιο και αντιανθρώπινο κρατικό και ιδιωτικό σύστημα υγείας της Αμερικής τους αρνείται κάθε ιατρική περίθαλψη, και τους μεταφέρει στην Κούβα, όπου τυγχάνουν εξαιρετικής ιατρικής και ανθρώπινης μεταχείρισης! (Να θυμίσουμε εδώ, ότι οι διασώστες είναι ήρωες για την αμερικάνικη προπαγάνδα)!
Και μόνον γι΄ αυτό η ταινία παίρνει δέκα! Γιατί, με τον καλύτερο τρόπο, γκρεμίζει την άθλια και συκοφαντική βορειοαμερικανική προπαγάνδα, για το νησί του Κάστρο. Από τη μια η Αμερική του πλούτου και της «ελευθερίας» και από την άλλη η Κούβα της «φτώχιας» και της «ανελευθερίας»! (Όπου η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι σημείο αναφοράς!) Ο Μουρ, με την «τρέλα» του, χωρίς πολλές κουβέντες, με απτά παραδείγματα, αποδεικνύει το αντίθετο. Από τη μια η Αμερική του δολαρίου και της απανθρωπιάς και από την άλλη ο σοσιαλισμός και ο ανθρωπισμός του!
 Ο Μάϊκλ Μουρ, πάντα με παραδείγματα και αποδείξεις, και με καταλυτικό χιούμορ αρκετές φορές, καταγγέλλει, ότι ο μέσος Αμερικάνος πολίτης έχει χειρότερη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από αυτή που έχουν οι κρατούμενοι στο Γκουαντάναμο! Τους διασώστες της 11ης Σεπτεμβρίου, πριν τους οδηγήσει στα κουβανέζικα νοσοκομεία για να τους γιάνει, τους πήγε στο σύγχρονο φασιστικό στρατόπεδο εξόντωσης, το χυδαίο Γκουαντάναμο, και ζήτησε από τους υπεύθυνους, το αμερικάνικο κράτος δηλαδή, να τους παράσχει (στους Αμερικάνους πολίτες -τους διασώστες!), τουλάχιστον την ίδια περίθαλψη, που προσφέρει στους κρατούμενούς του! Τους μελλοθάνατους. Αυτούς που, έτσι και αλλιώς, τους έχει για εξόντωση! (Οι υπεύθυνοι, βέβαια, δεν άνοιξαν ούτε καν τις πόρτες)! 
 Μην το θεωρήσετε υπερβολή! Στην Αμερική είσαι φτωχός και άρρωστος, πας, πέθανες! Δεν βρίσκεις νοσοκομείο ή κλινική να σε δεχτεί! Και αν από λάθος σε δεχτούν  μόλις ανακαλύψουν το λάθος τους σε φορτώνουν  σε ένα ταξί και σε πετάνε στα σκουπίδια!  Αν είσαι μεσοαστός, πουλάς το σπίτι σου! Πληρώνεις και γίνεσαι καλά. Γίνεσαι καλά (αυτό, βέβαια, εξαρτάται από την αρρώστια σου), αλλά μένεις στο δρόμο! Και αρχίζεις νέα οδύσσεια επιβίωσης! Το εθνικό κρατικό σύστημα υγείας της Αμερικής είναι ανύπαρκτο (όμοιο με αυτό που ονειρεύεται να κάνει η Ε.Ε. και η δική μας κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση). Ο Αμερικάνος πολίτης αναγκαστικά καταφεύγει στην ιδιωτική ασφάλεια (αυτό που σχεδιάζει η Ε.Ε. και ο δικομματισμός για τους ευρωπαίους -και τους έλληνες- πολίτες).
 Οι αμερικάνικες ιδιωτικές ιατρικές ασφάλειες, βέβαια, δεν είναι η Κούβα! Η οποία, όποιος πολίτης αρρωσταίνει στα χώματά της, γιατρεύεται χωρίς να δώσει «μία». Οι αμερικάνικες ιατρικές ασφάλειες κάνουν αυτό που κάνουν και οι δικές μας (και πολύ χειρότερα, βέβαια!). Φέρνουν χιλιάδες νομικά προσκόμματα, για να μην πληρώσουν! Άλλοτε «αποδεικνύουν» ότι είχες «ιστορικό» και τους το έκρυψες και επομένως είναι άκυρη η σύμβαση! Άλλοτε, ότι η αρρώστια σου, δεν παίρνει γιατρειά και, επομένως, άδικος κόπος! Άλλοτε πάλι, ότι όταν υπόγραφες το συμβόλαιο, δεν διάβασες τα «ψιλά» γράμματα, τα οποία γράφουν ότι δικαιούσαι απλώς μια ασπιρίνη, ένα αλουντρόξ και ένα τσιρότο, τίποτ΄ άλλο!  
 Βοήθεια!.. Απίστευτα πράγματα δείχνονται και λέγονται στην ταινία! Πράγματα που δεν θα τολμούσε να καταγγείλει ούτε ο πιο βαμμένος αντιαμερικανός. Πράγματα που αποδεικνύουν ότι ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που τρώει συστηματικά και αχόρταγα τους ανθρώπους! Ένα σύστημα πολύ χειρότερο από τον Μινώταυρο! Ένα σύστημα παγίδα! Αν γλυτώσεις από τα νοσοκομεία, θα σε φάνε οι φαρμακευτικές βιομηχανίες. Αν γλυτώσεις από τα νοσοκομεία και τις φαρμακευτικές βιομηχανίες, θα σε φάνε οι ασφαλιστικές εταιρίες! Δεν γλυτώνεις με τίποτα!
 Και ενώ ο Μάϊκλ Μουρ δείχνει να έχει την ικανότητα της καταγραφής, δεν δείχνει ότι έχει την ικανότητα, τη θέληση ή την τόλμη, να πει ολόκληρη την αλήθεια! Να πει δηλαδή, γιατί η καρέκλα έχει τέσσερα ποδάρια! Αντί να θεωρήσει υπεύθυνο τον καπιταλισμό, γι΄ αυτή την άθλια κατάσταση, θεωρεί υπεύθυνη, έτσι απλά και επιφανειακά, μόνον την Αμερική! Τις κακές αμερικάνικες κυβερνήσεις. Τις ρεπουμπλικάνικες, για την ακρίβεια! Παίρνει το φακό του και τον φέρνει στην Ευρώπη! Και κάνει αντιδιαστολή ανάμεσα στο αμερικάνικο σύστημα υγείας, με αυτό της Αγγλίας και της Γαλλίας! Και φωνάζει: πώς αυτές οι χώρες, πολύ φτωχότερες από την Αμερική, προσφέρουν καλές, άριστες κατά τη γνώμη του, ιατρικές υπηρεσίες και η μητρόπολη δείχνει ανίκανη να τους μοιάσει!      
 Αυτό, ακριβώς αυτό, είναι το «μελανό», το μόνο, ίσως, μελανό σημείο, της ταινίας! Προσφέρει φρούδες ελπίδες! Δεν ξέρει, τάχα, ο κ. Μουρ, ότι αυτό το δημόσιο σύστημα υγεία της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ελλάδας, που είναι αποτέλεσμα μακρόχρονων αιματηρών αγώνων, όπου να ΄ναι καταργείται και οδηγείται στο αμερικάνικο, αν οι ευρωπαϊκοί δεν αντιδράσουν; Ότι οδηγείται στην ιδιωτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; Στην ιδιωτική ασφάλιση;  Το ξέρει, αλλά το αποσιωπά! Και το αποσιωπά, γιατί, ή δεν τολμά ή δεν θέλει, να πει ολόκληρη την αλήθεια! Η οποία είναι, πρέπει να είναι: να τελειώνουμε, μια για πάντα, με τον καπιταλισμό! (Βέβαια, σε κάποιο σημείο της ταινία του δέχεται, πως αυτά που έχουν πετύχει οι ευρωπαίοι, σε σύγκριση με τους Αμερικάνους, είναι αυτά που πέτυχαν βγαίνοντας στους δρόμους, απαιτώντας)!
 Πέρα από αυτή τη συγκεκριμένη, και απαραίτητη για τους λαϊκούς αγώνες ένσταση, η ταινία είναι, μπορεί να γίνει, εργαλείο στους ασφαλιστικούς αγώνες που έρχονται! Γιατί αποδεικνύει, και στους πιο αναποφάσιστους, πως η δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και ασφάλιση είναι μονόδρομος!

EL CANTANTE
Λέον Ιχάσο
     
 Σε μερικούς ανθρώπους οι αναποδιές, μικρές και μεγάλες τραγωδίες, έρχονται πολύ μαζεμένες! Ένας τέτοιος «άτυχος» της ζωής ήταν και ο Χέκτορ Λαβ (Hector Lavoe). Ο περίφημος Πορτορικανός λαϊκός τραγουδιστής (Salsa), ο οποίος πέθανε από Έϊτζ το 1993 σε ηλικία μόλις 47 ετών! Στα 47 αυτά χρόνια της ζωής του πρόλαβε και έζησε το θάνατο της μητέρας του όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών, αργότερα το θάνατο του αδερφού του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, το θάνατο του 17χρονου γιού του, τη δολοφονία της πεθεράς του, αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα του! 
 Όλα τα παραπάνω, ίσως, να μην ήταν ικανά να τον συντρίψουν. Έτσι η «ζωή», για να τον αποτελειώσει, τον έσπρωξε στα ναρκωτικά. Τα οποία, για να τα αποφύγει, βούτηξε από τον 9ο όροφο ενός ξενοδοχείου, χωρίς να «καταφέρει» το θάνατό του! Κάποιοι λένε πως δεν βούτηξε αλλά τα δεκάδες φάρμακα που έπαιρνε, μαζί με τα ναρκωτικά, τον πέταξαν από το παράθυρο! Όπως και να ΄χει μετά από αυτή την απόπειρα έζησε άλλα πέντε βασανιστικά χρόνια!
 Όμως, ποιος ήταν ο Χέκτορ Λαβ και πώς έφτασε να πηδάει από τα παράθυρα; Ο Χέκτορ Χουάν Περέζ, που ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στο Πόρτο Ρίκο το 1946. Σε ηλικίας 17 ετών φτάνει στη Νέα Υόρκη κυνηγώντας το «αμερικάνικο όνειρο»! Όπλο του μόνον η θαυμάσια φωνή του και το πάθος του για το τραγούδι. Ούτε κουβέντα, βέβαια, για σπουδές, για απαραίτητα εφόδια! Εφόδια, ίσως, που θα τον στήριζαν στη ζωή. Εφόδια που θα τον διευκόλυναν να κατανοήσει τον κόσμο καλύτερα. Αυτές οι ελλείψεις, μαζί με την έλλειψη πολιτικών και κοινωνικών προσανατολισμών, τον οδήγησαν σκαλί, σκαλί, υπόγειο το υπόγειο, παρέες τις παρέες, αδύναμο στα χέρια της αμερικάνικης ανθρώπινης αλεθομηχανής. Η οποία τον μεταχειρίστηκε όπως αυτή ξέρει να μεταχειρίζεται τους αδύναμους; ανθρώπους!
 Βέβαια κάποια στιγμή ο Χέκτορ Λαβ πίστεψε πως έπιασε το «όνειρο». Κάποιο «έμπειρο αυτί» τον «ακούει» και γυρίζει τον πρώτο του δίσκο, ύστερα το δεύτερο και σιγά-σιγά φτάνει στην… κορυφή! Πλούτη, δόξα! Αυτή η διαδρομή στην κορυφή, που ακούγεται εύκολη στη διήγηση, στην ουσία ήταν γεμάτη αγκάθια. Κάθε στιγμή έπρεπε να επιβεβαιώνει την παρουσία του. Από τη μια στιγμή στην άλλη μπορούσε να ξεπέσει στην ανυπαρξία. Από την κορυφή στον πάτο! Οι νόμοι της αμερικάνικης καλλιτεχνικής αγοράς είναι αδυσώπητοι! Στο τέλος αυτοί οι νόμοι τον σκότωσαν! Ένας ακόμα θάνατος καλλιτέχνη στο βωμό του ανταγωνισμού! 
 Αν με συγκίνησε η ταινία, και με συγκίνησε ιδιαίτερα, είναι γιατί βλέποντάς την στο νου μου ήρθαν δεκάδες άλλες περιπτώσεις καλλιτεχνών που πέθαναν από ναρκωτικά. Ακόμα και δικών μας, Ελλήνων, εννοώ, καλλιτεχνών, που τους βούτηξαν από το λαιμό και τους πέταξαν στα σκουπίδια, αφού πρώτα τους κατατρύπησαν (στις φλέβες, στην καρδιά)! Θεωρώ την ταινία πολύ χρήσιμη, γιατί δείχνει πως αυτή η ιστορία, η ιστορία των ναρκωτικών, η ιστορία του ανταγωνισμού, είναι ένα απέραντο ναρκοπέδιο στο οποίο θυσιάζονται θαυμάσιες φωνές, τρυφεροί άνθρωποι!  
 Η αφήγηση της ταινίας γίνεται από τη γυναίκα του Χέκτορ Λαβ (την ερμηνεύει η πανέμορφη Τζένιφερ Λοπέζ, που είναι και ο παραγωγός της ταινίας) και η οποία πέντε χρόνια μετά το θάνατο του άντρα της σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα (αφού, στο μεταξύ είχε γίνει αλκοολική)! Πρέπει να πούμε πως ακόμα και φιξιόν (επινενοημένη) να ήταν η ταινία θα είχε μεγάλο εν διαφέρον. Σκεφτείτε, τώρα, που είναι ή τέλος πάντων βασίζεται σε αληθινή ιστορία!    
Παίζουν: Τζένιφερ Λοπέζ,  Μαρκ Άντονυ. Τζον Όρτιζ.

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ
Άλαστερ Φοδερτζιλ & Μαρκ Λάϊνφιλντ,

 Πολύ καλή μουσική (Τζορτζ Φέντον) από τη συμφωνική Φιλαρμονική του Βερολίνου. Θαυμάσιες φωτογραφίες-εικόνες από τον πλανήτη μας. Μια εξαιρετική περιήγηση απ΄ την Ανταρτική στη Νέα Γουϊνέα. Μια περιήγηση που προσπαθεί να μας γνωρίσει τη γη και τις ομορφιές της και να μας ευαισθητοποιήσει περιβαλλοντολογικά! Ενδιάμεσοι σταθμοί αυτού του κινηματογραφικού ταξιδιού Αργεντινή, Νησιά Μπανκ, Καναδάς, Έβερεστ-Νεπάλ, Ιμαλάια-Νεπάλ, Ιαπωνία, Έρημος Καλαχάρι, Καρακοράμ-Πακιστάν, Δάσος Κιμπάλ-Ουγκάντα, Λαπωνία, Δέλτα Οκαβάνγκο-Μποτσουάνα, Ρουρούτου- Γαλλική Πολυνησία, Έρημος Σαχάρα, Νιγηρία, κ.ά, κ.ά. κ.ά.
 Πάρτε τα παιδιά σας και πηγαίνετε! Μόνοι σας θα πλήξετε! Γιατί, πέρα από τις εικόνες, δεν προσφέρει άλλο «σασπένς». Και το κείμενο που ακούγεται είναι «χριστιανικό». Στο σπίτι θα τη βλέπατε, ίσως, πιο ευχάριστα!
 Η ταινία έγινε σε συνεργασία με το τμήμα φυσικής του BBC. Και είναι δουλειά χρόνων. Τόσες πολλές εικόνες σε τόσα διαφορετικά μέρη είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν! Και από αυτή την έννοια η ταινία εντυπωσιάζει. Από εκεί και πέρα τίποτα περισσότερο!
• Στα Ελληνικά αφηγείται η Μυρτώ Αλικάκη.

HAIRSPRAY
Άνταμ  Σάνκμαν

 Θυμάστε το «West Side Story», το «Jesus Christ Superstar», το «Hair», κλπ; Ε, καμία σχέση το «Hairspray» με εκείνα! Φυσικά και το «Hairspray» είναι μιούζικαλ. Και σε αυτό χορεύουν. Όμως, αυτό δεν σημαίνει τίποτα! Η ταινία μοιάζει με το ΠΑΣΟΚ. Κόσμος μπαίνει, κόσμος βγαίνει, ακούγονται κάποιες φωνές, παρουσιάζονται κάποια νούμερα, γίνονται κάποιες προσπάθειες για συγκίνηση, όμως, όλα είναι άνευρα και σημαδεμένα! Η ταινία δεν έχει προσανατολισμούς! (Το ΠΑΣΟΚ θα αποχτήσει μετά τις 11 Νοεμβρίου). 
 Μια μεγαλόσωμη κοπέλα (χοντρή θα τη λέγανε οι «αγενείς»), θέλει να γίνει χορεύτρια και θέλει (κοίτα, κύριε, θράσος -και ψώνιο!) να βγει και «Miss Εφηβικό Χτένισμα»! Πώς λέμε Miss Καμένα Βούρλα! Συμπαραστάτης στο «δίκαιο αγώνα της» η επίσης μεγαλόσωμη (χοντρή) μάνα της (την ερμηνεύει ο… Τζον Τραβόλτα)! Ο οποίος και ερμηνεύει και χορεύει! Και τα δυο, βέβαια, με επιφυλάξεις!
 Η χοντρή κοπέλα δεν θα κερδίσει! Ωστόσο ο χορός της θα εντυπωσιάσει! Τόσο που, φεύγοντας από το διαγωνισμό, θα πάρει μαζί της το πιο όμορφο (και άοσμο) αγόρι της παρέας! Τι να πω; Κρίμα το φιλμ που καταναλώθηκε! Και σκεφτείτε πως έπεται και συνέχεια! Θα γυριστεί μια ακόμα ταινία πάνω στο ίδιο θέμα. Το «Hairspray» είναι η δεύτερη ταινία της σειράς!  
Παίζουν: Νίκι Μπλονσκι, Τζον Τραβόλτα, Μισέλ Φάϊφερ, Αμάντα Μπάϊνς, Κουίν Λατίφα, κ.ά.

ΚΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΑΣΦΑΙΡΟΙ
Έντγκαρ Ράϊτ

 Πάρτε σαν παράδειγμα τον Ράμπο, αλλά προς την κωμική πλευρά του! Ένας πετυχημένος αστυφύλακας, ο οποίος έχει σπάσει ρεκόρ στο κυνήγι του εγκλήματος και έχει, γι΄ αυτό το λόγο, εκθέσει τους συναδέλφους του στο Λονδίνο, αποσπάται σε κάποιο ήρεμο χωριό της Αγγλίας, για να απαξιωθεί από την απραγία.
Όμως, ο δαιμόνιος αστυνομικός είναι παντού και πάντα δαιμόνιος. Το ήσυχο χωριό είναι ήσυχο μόνον για τους βλάκες! Εκείνος, κόντρα στην γενική πεποίθηση, βλέπει παντού δολοφόνους! Και, πράγματι, ανακαλύπτει, ότι όλα τα τυχαία ατυχήματα, που συμβαίνουν στο χωριό, και είναι πολλά, είναι προσχεδιασμένα εγκλήματα. Και αμέσως γίνεται το «έλα να δεις». Πυροβολισμοί, μάχες, ηρωϊσμοί! Όπως στις αληθινές αστυνομικές ταινίες.      
Καλά το καταλάβατε. Οι «Καυτοί και Άσφαιροι» είναι, προσπαθούν να είναι, μια σάτιρα των σχετικών «σοβαρών» ταινιών. Άλλοτε το καταφέρνουν και άλλοτε όχι. Πάντως χαβαλές, για όσους αγαπούν και τη βρίσκουν με το χαβαλέ, γίνεται! 
Παίζουν: Σάϊμον Πεγκ, Νικ Φροστ, Τζιμ Μπροντμπεντ.

HOLLOWEEN: Η ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ
Ρομπ Ζόμπι

 Παρατηρήσατε το όνομα του σκηνοθέτη; Ζόμπι! Ρομπ Ζόμπι! Λοιπόν, έχουμε απόλυτη συμφωνία ονόματος και πράξης! Ο κύριος Ζόμπι, έπιασε στα χέρια του την ομότιτλη παλιά ταινία του Κάρπεντερ και τις άλλαξε τον αδόξαστο! Δικαίωσε απόλυτα το όνομά του. Αυτός και οι ήρωες της ταινίας του ρούφηξαν άφθονο αίμα! 
Και η ταινία του Κάρπαντερ, βέβαια, δεν ήταν λιγότερο αιματηρή. Το «θέμα» της, άλλωστε, προς τα εκεί τραβάει! Ένας ψυχοπαθής δολοφόνος (παιδί ακόμα σκότωσε την οικογένειά του και όποιον άλλον εύρισκε μπροστά του) δραπετεύει από το ίδρυμα που νοσηλεύεται και παίρνει τους δρόμους! Κανένας δεν μπορεί να τον σταματήσει. Ούτε καν ο ψυχίατρος που τον παρακολουθεί από παιδί.
 Δεν λέω ότι το «Hairspray» ή το «Καυτοί και Άσφαιροι», που παίζονται αυτή την εβδομάδα, δεν βλάπτουν και αυτά σοβαρά την υγεία (την αισθητική). Ετούτη, όμως, η ταινία δεν έχει όρια! Είναι ταινία για βαριά προβληματικούς! Για βαριά  ανώμαλους ανθρώπους!   
Παίζουν: Τάϊλερ Μέϊν, Μάλκολμ Ντούριφ, Γουίλιαμ Φορθσάϊτ, Σ.Τ. Κόμπτον, Σέρι Μουν.
 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: