η αλλη διασταση

29 03 2009

Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
         29-3-09

«Σε τούτα δω τα μάρμαρα, κακιά σκουριά δεν πιάνει»

νίκου αντωνάκου

  Ετούτες τις μέρες παρακολουθούμε να αναπτύσσεται πανευρωπαϊκά μια συντονισμένη προσπάθεια κατασυκοφάντησης του κομμουνισμού. Η άρχουσα τάξη, θέλοντας να χτυπήσει αλύπητα τις εργατικές και δημοκρατικές κατακτήσεις και να ξαναφέρει τον εργασιακό μεσαίωνα, αγωνίζεται, με νύχια και με δόντια, για να απομονώσει τις πηγές αντίστασης του λαού. Κύριο μέλημά της και πρώτος στόχος, βέβαια, είναι οι μαρξιστικές ιδέες, οι οποίες καθοδηγούν τους λαούς για κοντά 200 χρόνια.

«Σε τούτα δω τα μάρμαρα», βέβαια, «κακιά σκουριά δεν πιάνει». Η Ελλάδα δεν είναι Τσεχία, ούτε Λιθουανία. Φωνές, όπως αυτή του Πάγκαλου, χτυπάνε σε ντουβάρια. Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει πως ο κάθε αγύρτης θα μένει ασχολίαστος. Η περίοδος που περνάμε δεν επιτρέπει κανέναν εφησυχασμό. Το παιχνίδι έχει χοντρύνει. Τα αντεργατικά και αντιδημοκρατικά μέτρα που παίρνονται, και αυτά που ακολουθούν, τόσο σε πανευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, είναι ακραία. Ακραίες, λοιπόν, είναι και οι συμπεριφορές!

Η προσπάθεια εξομοίωσης του ναζισμού με τον κομμουνισμό δεν αφορά μόνο τους κομμουνιστές. Για την ακρίβεια, δεν αφορά καθόλου τους κομμουνιστές! Κανένα ψήφισμα και καμία απόφαση της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δε θα λυγίσει, έστω και στο ελάχιστο, τη θέλησή μας. Ξέρουμε τη γνώμη τους για εμάς η οποία μας είναι παντελώς αδιάφορη. Το αντίθετο, μάλιστα! Αν είχαν άλλη άποψη και άλλες σκέψεις για εμάς, θα ψαχνόμασταν. Οι όποιες αποφάσεις, λοιπόν, παρθούν, οι οποίες βέβαια θα είναι ταξικές, αφού τέτοια είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση και το κοινοβούλιό της, θα στρέφονται σε βάρος των ευρωπαϊκών λαών στο σύνολό τους. Των ευρωπαϊκών λαών που σήμερα βρίσκονται σε χειρότερη περίοδο από κάθε άλλη φορά.

Ο καθένας ας αναλάβει, λοιπόν, τις ευθύνες του! Υπερασπιζόμενος τον κομμουνισμό, υπερασπίζεται το οκτάωρο! Υπερασπιζόμενος τον κομμουνισμό, υπερασπίζεται το δικαίωμα στην εργασία, στη σύνταξη, στη δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, στην ελεύθερη και δωρεάν Παιδεία. Η προσπάθεια καταδίκης του κομμουνισμού, η εξομοίωσή του με το ναζισμό, στοχεύει στο να χτυπηθούν οι ιδέες του, οι οποίες έφεραν στο προσκήνιο την εργατική τάξη. Την έφεραν στο προσκήνιο και την έκαναν να πιστέψει πως μπορεί να πάρει την τύχη της στα χέρια της. Σκοπός των Ευρωπαίων και ντόπιων πρακτόρων είναι να λυγίσουν τη λαϊκή αντίσταση, να σπείρουν την ηττοπάθεια και το φόβο. Να ελαχιστοποιήσουν τις λαϊκές αντιδράσεις στα έκτακτα μέτρα που παίρνουν. Να λυγίσουν την εργατική τάξη. Να την κάνουν να πιστέψει πως τέλειωσε ο ιστορικός ρόλος της, που είναι η αλλαγή του κόσμου. Η δημιουργία της παγκόσμιας αταξικής κοινωνίας.

Ποιος άμυαλος θα δεχτεί – και θα αποδεχτεί – ότι μέσα στις πυρκαγιές της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, μέσα στις αλλεπάλληλες διεθνείς συσκέψεις και στις καθημερινές διεθνείς συναντήσεις, όπου οι αρχηγοί της Ευρώπης αγωνίζονται – υποτίθεται – να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα, υπάρχει χρόνος για «δευτερεύοντα» ζητήματα. Για αποφάσεις «ρουτίνας». Η καταδίκη του κομμουνισμού και η εξομοίωσή του με το ναζισμό δεν είναι μια ακόμα παράπλευρη ταξική κίνηση, είναι κορυφαία στιγμή και κορυφαία κίνηση του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού μορφώματος. Τώρα που μπαίνει η θηλιά, τώρα πρέπει να χτυπηθεί η ελπίδα του κόσμου.

Απομονώνοντας – όπως ελπίζουν – τον κομμουνισμό, θέλουν να περάσουν την αντίληψη, την οποία στη συνέχεια θα αγωνιστούν να την κάνουν γενική συνείδηση, πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Δεν υπάρχει άλλο οικονομικό σύστημα που να μπορεί να αλλάξει την παγκόσμια εικόνα. Είναι καθαρό, λοιπόν, για όσους βλέπουν καθαρά πως η συκοφάντηση του κομμουνισμού δεν είναι μια τυχαία στιγμή, ένα αντικομμουνιστικό ξέσπασμα κάποιων χοντρόπετσων φασιστοειδών. Είναι μια συντονισμένη και καλά οργανωμένη πολιτική εκστρατεία!

Καθοριστική, λοιπόν, στιγμή! Ο καθένας θα κριθεί από τη στάση του. Από τη μια μεριά μπαίνει το παρελθόν και από την άλλη το μέλλον! ΄Η αφήνουμε τον κόσμο να βουλιάξει ή τον βγάζουμε από το αδιέξοδο και τον οδηγούμε στο μέλλον. ΄Η με τα μέτρα ή ενάντια στα μέτρα. ΄Η με το κεφάλαιο ή με τον κομμουνισμό!

Advertisements




η αλλη διαταση

20 03 2009

Κυριακάτικος Ριζοσπάστης
                15-3-09

ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΘΑΝΩ!

νικου αντωνακου
«Τι έκανες, ρε, άνθρωπε», μου φώναξε. «Σ΄ έσωσα. Αυτό έκανα. Θα έπεφτε πάνω σου ο Αριστοτέλης και θα σε έκανε λιώμα». «Πρώτον δεν ήταν ο Αριστοτέλης, αλλά ο Πλάτωνας»… «Και ο Πλάτωνας θα έκανε τη ζημιά του», τον διαβεβαίωσα. «Θα πέρναγε από πάνω σου και θα σε έκανε πίτα». «Αν, όμως, δεν πάθαινα τίποτα θα ήμουν ευτυχισμένος». «Πώς δε θα πάθαινες τίποτα, κύριε; Ολόκληρο τραμ θα πέρναγε από πάνω σου. Πάμε στην άκρη, σε παρακαλώ, γιατί έρχεται το επόμενο. Μπορεί αυτό να είναι ο Σωκράτης, ο οποίος, όπως ξέρεις, δεν αστειεύεται».
Τον τράβηξα από τις ράγες. Πίσω μας ήταν οι στύλοι του Ολυμπίου Διός και μπροστά μας το Ζάππειο. Ψιλόβρεχε και κανένας από τους δυο μας δεν κρατούσε ομπρέλα. «Γιατί μπήκατε μπροστά στο τραμ»; τον ρώτησα. «Γιατί έκανα ένα πείραμα», μου απάντησε. «Λέω να μιλήσουμε σοβαρά. Τι πείραμα κάνατε»;
Με πιάνει αγκαζέ και με τραβάει κατά τις γραμμές. Αντιστέκομαι. «Μη φοβάστε», μου λέει. «Σας τράβηξα για να περάσουμε απέναντι και όχι να συγκρουστούμε με τον Επίκουρο, ο Επίκουρος είναι αυτός που έρχεται. Περπατώντας, εκεί στο Ζάππειο, θα σας εξηγήσω το πείραμα». «Μα βρέχει», προσπαθώ να τον αποφύγω. «Δε βρέχει», μου απαντάει. «Εντάξει, δε βρέχει. Ψιλοβρέχει». «Ούτε βρέχει, ούτε ψιλοβρέχει», μου λέει και με τραβάει προς το Ζάππειο, ενώ ο Επίκουρος σχεδόν μας ακούμπησε.

«Ούτε βρέχει, ούτε ψιλοβρέχει», επαναλαμβάνει μόλις φτάνουμε απέναντι. «Θέλω να πιστεύω πως η βροχή, η ζέστη, η ακρίβεια, η οικονομική κρίση, η ανεργία… όλα αυτά που μας χαλάνε τον ύπνο δεν είναι αληθινά, δεν υπάρχουν. Ολα αυτά, ο Σαρκοζί, το ΝΑΤΟ, η πώληση της «Ολυμπιακής», ο Καραμανλής πρωθυπουργός (αν είναι δυνατόν!), ο Παπανδρέου αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης (έλεος πια!), ο Αλμούνια, αυτός ο άχρηστος που παριστάνει το μεγάλο οικονομολόγο, όλη αυτή η ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε, δεν μπορεί να είναι αληθινή».
Μιλώντας, με έχει σφίξει δυνατά αγκαζέ. Προσπαθώ να λασκάρω λίγο το σφίξιμο, να πάρω τα μέτρα μου. «Δυστυχώς, αγαπητέ μου», του λέω μελαγχολικά, «όλα αυτά που αραδιάσατε και τα χιλιάδες άλλα, που δεν τα αναφέρατε, αλήθεια είναι». «Νομίζετε», μου λέει σαρκαστικά. «Τα πράγματα, κύριε, δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει πραγματικότητα. Ολα αυτά που σας είπα και όλα τα άλλα που φαντάζεστε, τα αποτελέσματα της παγκοσμιοποίησης, τα είκοσι εκατομμύρια των ανέργων της Ευρώπης, τα πενήντα εκατομμύρια των νέων ανέργων, οι πόλεμοι, οι αρρώστιες, η πείνα… δεν είναι αληθινά, η φαντασία μας τα πλάθει».
«Είστε οπαδός του Μπέρκλεϊ»; τον ρωτάω. «Αναγκαστικά», μου λέει. «Δεν καταλαβαίνω». «Κύριε, σωτήρα μου θα έπρεπε να σας πω, αλλά δε θέλω να χάσω τις ελπίδες μου ότι μπορεί ο Πλάτωνας να περάσει από πάνω μου και να μην πάθω τίποτα! Αν το πείραμά μου επαληθευτεί, αν το τραμ περάσει από πάνω μου και εγώ όχι μόνον ζήσω αλλά δεν πονέσω κιόλας, τότε η πραγματικότητα μπορεί να παρουσιάζει ό,τι εικόνα γουστάρει. Εγώ, ακόμα και εκατό φορές χειρότερη να γίνει, θα ξέρω πως η φαντασία μου τη δημιούργησε. Θα βλέπω μωρά παιδιά να πρήζονται οι κοιλιές τους και θα βάζω τα γέλια. Θα βλέπω τις βόμβες να ισοπεδώνουν το Ιράκ και θα χειροκροτώ. Θα βλέπω τα εκατομμύρια των μεταναστών να τρέχουν, για να γλιτώσουν από τους πυροβολισμούς και το κυνηγητό της αστυνομίας, και θα φωνάζω όπως στα γήπεδα «όλε».
«Κλαις»; τον ρωτάω! «Κλαίω; Πού το βλέπεις το κλάμα; Η βροχή είναι, να κοίτα». Κάνει μια με το χέρι του και σκουπίζει το πρόσωπό του. «Δίκιο έχεις», του λέω, «δεν κλαις, η φαντασία μου το δημιούργησε». «Δεν το δημιούργησε η φαντασία σου», μου φωνάζει, «πραγματικότητα είναι. Κλαίω! Ναι, κλαίω. Δεν αντέχω, κύριε», συνεχίζει φωνάζοντας. «Να με πατήσει το τραμ ήθελα και όχι να επαληθεύσω τον Μπέρκλεϊ. Δεν είναι ζωή αυτή. Αυτή είναι κόλαση! Ομως, το αποφάσισα. Δε θα πεθάνω. Θα τους πεθάνω».





η αλλη διασταση

9 03 2009

Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
                       8-3-09

ΠΟΝΗΡΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ!
νίκου αντωνάκου

 Ποιος είδε το «θεό» και δεν τον φοβήθηκε! Όλοι οι συνδαιτυμόνες, εφοπλιστές, βιομήχανοι, τραπεζίτες, χρηματιστές, νεόπλουτοι, είχαν ειδοποιηθεί, παγιδευτεί σωστότερα, με μυστηριώδες κείμενο SMS ή μέσω Internet: «ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μελλοντικός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τα γκάλοπ, κ. Γεώργιος Παπανδρέου, σας καλεί σε κλειστή προσωπική συνάντηση γνωριμίας, η οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει γνωστή, στο σπίτι του γνωστού παράγοντα κ. Παραγοντίδη».
 Κάποιοι από τους «προσωπικά καλεσμένους» κολακεύτηκαν, κάποιοι άλλοι αποδέχτηκαν από περιέργεια, κάποιοι άλλοι γιατί είχαν ανοιχτές δουλειές, και με ανοιχτές δουλειές ποτέ δεν κλείνεις πόρτες, κάποιοι γιατί ο μελλοντικός πρωθυπουργός ήταν δικός τους άνθρωπος (δημοκράτες όντες και αυτοί)!  Όπως και να έχει, η συνάντηση είχε μεγάλη επιτυχία. Λίγα τα άτομα αλλά η Αφρόκρεμα του Κεφαλαίου, με άλφα και με κάπα κεφαλαίο, παρακαλώ! Και χωρίς γυναίκες, ε! Η συνάντηση ήταν, άκρως, επαγγελματική! (Οι γυναίκες της πλουτοκρατίας, ως γνωστόν, είναι κότες, τίποτα δεν πιάνουν τα χέρια τους, μόνον για «φιλανθρωπικούς» χορούς και για τσάγια αξίζουν -δραστηριότητες για τις οποίες αποσπούν διεθνή βραβεία. «Χριστέ» μου)!
 Μέχρι να έρθει ο μελλοντικός -σύμφωνα με τα γκάλοπ- πρωθυπουργός, οι καλεσμένοι το στήσανε στην κουβέντα και στις μπίζνες, για να μην πάει χαμένη η ώρα. Και «εκεί που τρώγαν, εκεί που πίναν και χορεύανε», άκουσαν, ξαφνικά, έναν δυνατό θόρυβο στα κεραμίδια. Αμέσως μετά ένα τζάμι να σπάει και, τέλος, «τσαφ» πετάγεται μπροστά τους ο Ζορό. «Τα λεφτά σας στο τραπέζι και πίσω όλοι στον τοίχο», φωνάζει ο μασκοφόρος. Κανένας δεν τον πήρε στα σοβαρά. Νόμισαν ότι ήταν happening. Κάποιος, μάλιστα, του φώναξε αυστηρά, «Άσε τις μαλακίες, ρε, Ψωμιάδη», νομίζοντας πως ήταν ο νομάρχης της Θεσσαλονίκης!. 
 «Ψωμιάδη να πεις τη μάνα σου! Τα λεφτά στο τραπέζι και τις πλάτες στον τοίχο»! αγριεύει ο Ζορό και με το ξίφος του σχηματίζει πρώτα στον αέρα και μετά στο μάγουλο του πρώτου άτυχου που βρέθηκε στη φορά του σπαθιού του ένα πελώριο «Ζ».   
 Πάγωσε η αίθουσα! Ένας-ένας οι παγιδευμένοι άρχισαν να ακουμπάνε τα χρήματα, ρευστό, επιταγές, ομόλογα, καταθέσεις, ακίνητα, κτήματα. Κάποιοι, από το φόβο τους, έδωσαν τα ρολόγια τους, τα δακτυλίδια τους, ακόμα και τις βέρες τους. Ο Ζορό και οι βοηθοί του, οι οποίοι στο μεταξύ είχαν μπουκάρει στην αίθουσα, τα έβαλαν σε σακούλες του Σκλαβενίτη και άλλων γνωστών σούπερ-μάρκετ. Στο σημείο αυτό ο Ζορό έβγαλε έναν  σύντομο λόγο: Αφού δεν δίνεται με το καλό, θα σας τα παίρνω με το ζόρι! Ο πράσινος σοσιαλισμός -και τα πράσινα άλογα- θα νικήσουν! 
Αυτή η είναι η πραγματική και μοναδική αλήθεια για την μυστική συνάντηση του κ. Παπανδρέου με τους κεφαλαιοκράτες! Για τη μυστική συνάντηση που, για να συκοφαντηθεί το κίνημα, και προσωπικά ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου, παραποιήθηκε και έγινε τόση κουβέντα. Και δεν ήταν μια, ήταν πολλές οι συναντήσεις. Και όλες έμοιαζαν, ακριβώς, όπως αυτή που σας περιέγραψα. Κάλεσμα με SMS ή το Internet, αμφότερα πολύ φιλικά και πολύ οικεία στον κ. Παπανδρέου, κόλλημα στον τοίχο, πελώριο «Ζ» στον αέρα και στα μάγουλα, και τα χρήματα σε σακούλες σούπερ-μάρκετ. Μετά φόρτωμα στις πλάτες και μοίρασμα στις λαϊκές. Αυτό σημαίνει πονηρός Πασοκικός σοσιαλισμός!
Λυπάμαι που αναγκάστηκα να σας αποκαλύψω τους Ρομπέν των Δασών, το Ζορό που χτυπάει και φεύγει και τις πονηριές του κινήματος! Ζούμε ιστορικές μέρες και η αλήθεια πρέπει να λάμπει! Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα! Με φανερές συναντήσεις, δεν γίνεται τίποτα. Το κεφάλαιο παίρνει τα μέτρα του, ταμπουρώνεται! Στις μυστικές συναντήσεις ο μελλοντικός, σύμφωνα με τα γκάλοπ, πρωθυπουργός, ξαφνιάζει και εκπλήσσει. Κανένας δεν περίμενε να εισβάλει από το παράθυρο!
«Τα λεφτά στο τραπέζι και τις πλάτες στον τοίχο»! Πέντε, δέκα, είκοσι το πολύ μυστικές συναντήσεις και το κεφάλαιο τέλος! Η άλωση της Βαστίλης, να θεωρηθεί δεδομένη! Ο κ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, να το θυμάστε, θα μας αποτρελάνουν!





η αλλη διασταση

1 03 2009

Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
                          1-3-09

ΓΕΜΙΣΕ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΑ
νίκου αντωνάκου

 Σιγά τι δραπέτευση! Εγώ δεν εντυπωσιάστηκα καθόλου! Εμένα το μυαλό μου είναι κολλημένο στις καθημερινές δραπετεύσεις! Αυτές τις βουβές δραπετεύσεις που στοιχίζουν! Που δηλητηριάζουν τη ζωή μου. Που με σπρώχνουν ολοταχώς προς τα πίσω. Που με ξεγελάνε!
 Λιγότερο εντυπωσιακό είναι, τάχα, που όλος ο ραδιοτηλεοπτικός στρατός του συστήματος, παρουσιαστές, αναλυτές, ειδικοί, φύλακες και αρχιφύλακες, πιλότοι, παπάδες, πολιτικοί, ακόμα και χαρτορίχτρες, συντονισμένα και με στρατιωτική μονοτονία, καταναλώθηκε σε «αναλύσεις» για όλες τις λεπτομέρειες της φυγής, ακόμα και για τα αθλητικά παπούτσια της κυρίας του ελικοπτέρου μίλησε, και δεν βρήκε ούτε μια στιγμή από τον ακριβοπληρωμένο χρόνο του, για να μιλήσει για το συνέδριο του ΚΚΕ; Να αναφερθεί, έστω, στα 90 κομμουνιστικά και σοσιαλιστικά κόμματα του κόσμου που ήρθαν στην πατρίδα μας (με αφορμή το συνέδριο). Αυτό εμένα με εντυπωσίασε και όχι η φυγή του Παλαιοκώστα.  
 Αλλά μήπως αυτός ο στρατευμένος και ταξικά προσανατολισμένος στρατός μίλησε για την προσπάθεια εξαγοράς του νεαρού εργαζόμενου στο παιχνιδάδικο του «Τζάμπο»; Για το δικαστήριο που σύρθηκε; Τι αξία έχει ένα συνέδριο κόμματος και, μάλιστα, κόμματος με τέτοια και τόση ιστορία; Τι αξία έχει ένας νέος που παίρνει μόλις 670 ευρώ το μήνα και του δίνουν 50.000 ευρώ για να σκάσει και εκείνος τους τα βάζει, ξέρετε που; Με τέτοιους νεολαίους θα ασχοληθούνε τα ΜΕΣΑ;  Αν φέρουν τέτοια ζητήματα και τέτοια παραδείγματα στο προσκήνιο τέλειωσαν, εκ των πραγμάτων, οι Παλαιοκώστηδες! Και μαζί τους, βέβαια, τέλειωσε και ο ραδιοτηλεοπτικός στρατός του συστήματος!
 Δραπετεύσεις, λοιπόν! Εύκολα θεματάκια για να κυλάει η ώρα! Θριλεράκια για να ταΐσουνε τα πρόβατα κουτόχορτο! Για να τραβήξουνε τους άμυαλους πολίτες μακριά από τα προβλήματά τους! Μακριά από την ουσία της ζωής τους. Μακριά από τον κομμουνισμό! Μακριά από την αλλαγή του κόσμου. Μακριά από τους νεαρούς, που δεν γουστάρουν να σκύβουν το κεφάλι. Που ξερνάνε, όταν τους μιλάς για προδοσία! Που σε παίρνουν στο κυνήγι, όταν προσπαθείς να τους εξαγοράσεις!
 Ποιος δραπετεύει, λοιπόν; Ο Παλαιοκώστας; Αφήστε τα ψέματα, κύριοι! Γέμισε ο ουρανός ελικόπτερα. Σκοτείνιασε ο τόπος από τα ψέματά σας! Ξεσκίζετε, τάχα μου, τα ρούχα σας, γιατί διαλύθηκε, δήθεν, το κράτος! Ποιο κράτος διαλύθηκε, κύριοι; Οι τράπεζες, που βουτάνε τα 36 δισεκατομμύρια; Το κράτος, που θα πάει τις συντάξεις στα 80; Την ανεργία στα 2 εκατομμύρια; Τους φτωχούς στο 50% του πληθυσμού; Το κράτος, που ξεπουλάει ότι απόμεινε από τη δημόσια περιουσία; Που ζητάει από τους εργαζόμενους να δουλεύουν 8 ώρες και να πληρώνονται για τρεις; Αυτό το κράτος λειτουργεί στην εντέλεια και εσείς το βοηθάτε τα μέγιστα!  
 Ο Παλαιοκώστας είναι το ζήτημα! Επάνω του, λοιπόν! Ο Κορυδαλλός, που δεν δουλεύει όπως τα Γκουαντάναμο ή τα Άουσβιτς, είναι το πρόβλημα! Στην άκρη από τα χείλη σας κρέμεται η απειλή να βάζουν ατσάλινες αλυσίδες και σιδερένιες μπάλες στα πόδια των κρατουμένων; Έτοιμοι είστε να ξεστομίστε να τους βγάζουν τα νύχια και να τους κάνουν φάλαγγα, για να μην μπορούν να ανέβουν την ανεμόσκαλα και μετά στο ελικόπτερο! Καμία λύπηση για τους φυλακισμένους, παρ΄ ό,τι γνωρίζετε πως είναι δημιούργημα του συστήματος που υπερασπίζεστε! Του συστήματος που τους εκδικείται δύο φορές! Μια όταν τους οδηγεί στην παρανομία και μια όταν τους φυλακίζει! 
Η αγωνία σας, φυσικά και δεν είναι γιατί το έσκασε εκείνος! Γνωρίζετε πολύ καλά, και εκείνος το γνωρίζει, πως αργά ή γρήγορα θα τα ξαναμαντρώσετε! Η αγωνία σας και οι εντολές που, συνειδητά ή ασυνείδητα, πήρατε, είναι, πώς να εκμεταλλευτείτε καλύτερα τη φυγή του. Πώς να την στρέψετε ολοκληρωτικά εναντίον μας! Φωνάζετε, και φωνάζετε δυνατά, για να προλειάνετε το έδαφος, για να περάσει πάνω του ο νέος οδοστρωτήρας των νέων αντιδημοκρατικών μέτρων. Να η ευκαιρία, για να ψαλιδιστεί μια ακόμα λαϊκή ελευθερία! Στο εξής και τα καρτοκινητά θα έχουν  διεύθυνση και δακτυλικά αποτυπώματα! Μόλις πατάς το πλήκτρο θα δίνεις αμέσως πλήρη αναφορά! Αυτή είναι η αλήθεια (για να σταθούμε μόνον σε ένα παράδειγμα).





η αλλη διασταση

22 02 2009

Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
          22-2-09

ΚΑΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ!
νίκου αντωνάκου

 «Έκρηξη βίας με 186 κλοπές και διαρρήξεις την ημέρα, 65 κλοπές Ι.Χ. και 9 ληστείες καθημερινά, αλλά και 304 δολοφονίες και απόπειρες ανθρωποκτονιών μέσα στο 2008 δείχνουν τα στοιχεία εγκληματικότητας της ΕΛ.ΑΣ.», γράφουν «Τα Νέα» στηριζόμενα σε απόρρητα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών!
«Στην πρωτεύουσα», συνεχίζει η έρευνα-ρεπορτάζ, «γίνεται μια δολοφονία ή απόπειρα ανθρωποκτονίας κάθε τρεις ημέρες και πραγματοποιούνται 7 ληστείες. Τριάντα οκτώ ιδιοκτήτες Ι.Χ. χάνουν τα αυτοκίνητά τους και καταγράφονται 124 κλοπές και διαρρήξεις κάθε ημέρα. Στη Θεσσαλονίκη, το 2008 πραγματοποιήθηκαν 441 ληστείες, 12.002 κλοπές και διαρρήξεις, κλάπηκαν 3.180 αυτοκίνητα και δολοφονήθηκαν 17 άνθρωποι».
 Τι συμβαίνει, παιδιά; Παραφρονήσαμε σα χώρα; Ξυπνήσαμε ένα πρωί και είπαμε αντί να πάμε στην οικοδομή για το μεροκάματο, δεν τραβάμε μια ληστεία! Αντί να πάμε για εξοντωτική δουλειά με 680 ευρώ το μήνα στο «Τζάμπο Μπεμπέ», που είναι και της… μόδας, δεν τραβάμε έναν φόνο για… ψυχαγωγία; Αντί να μαζεύουμε τα σκουπίδια από τους άθλιους δρόμους, με τα λειψά μέτρα ασφαλείας και τα ακόμα πιο άθλια απορριμματοφόρα, δεν αρπάζουμε μια μερσεντές για να τη βγάλουμε στο σφυρί; Αντί να στεκόμαστε στις ουρές του ΟΑΕΔ, δεν σπάμε ένα ταμείο;
 Τα στατιστικά στοιχεία δεν είναι στεγνά νούμερα, κι ας μοιάζουν σαν τέτοια! Αποτυπώνουν την κρίση της κοινωνίας. Δείχνουν την αξία της ανθρώπινης ζωής στο συγκεκριμένο κοινωνικό-πολιτικό σύστημα που ζούμε! Μια δολοφονία ή απόπειρα ανθρωποκτονίας κάθε τρεις ημέρες στην πρωτεύουσα ή 17 δολοφονίες σε μια πόλη όπως η Θεσσαλονίκη μέσα σε ένα χρόνο, δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο. Δείχνει μια νοοτροπία, έναν πολιτισμό. Σε καμία περίπτωση, βέβαια, η απάντηση σε αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να είναι αστυνομική!  
 Αλλά, για να έχουμε μια πιο πλήρη εικόνα της εγκληματικότητας στη χώρα μας, για να μπορέσουμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα, θα πρέπει, το ταχύτερο, τα «απόρρητα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών» να συμπληρωθούν και με τα πιο σοβαρά εγκλήματα, με τα πιο κερδοφόρα! Μιλάω για τα εγκλήματα που δεν μπαίνουν σε κοινές «λαϊκές» στατιστικές! Μια εξοπλιστική αγορά, για παράδειγμα, είναι, σίγουρα, μια πράξη βαριά εγκληματική, αφού συντίθεται από απάτη, από εξαγορά, εκβιασμούς, απειλές και, χωρίς να μπορώ να το αποδείξω, ακόμα και φόνους (γιατί όχι, είναι τόσα πολλά τα λεφτά)! Για μια απλή πράξη του Βατοπαιδίου, για να σταθούμε μόνον σε ένα γεγονός, μπορεί κανείς να μας απαριθμήσει τις παραβιάσεις; Η πώληση του ΟΤΕ, της Ολυμπιακής αύριο, με πόσες εγκληματικές πράξεις χρεώνονται; Τα σάπια καράβια, οι αναθέσεις από το παράθυρο, οι μυστικές προμήθειες, κλπ, σε ποιες στατικές χωράνε; Η ληστεία στα κάτω Μουδανιά μας μάρανε!
 Ενώ, στα αλήθεια, με την πρώτη ματιά εντυπωσιάστηκα από τα στοιχεία της έρευνας, διαπίστωσα ότι αυτού του είδους οι πληροφορίες, αν δεν συνοδεύονται με… παράπλευρες κοινωνιολογικές και πολιτικές μελέτες, τελικά είναι σχεδόν άσφαιρες! Ο αναγνώστης παγιδεύεται από τα γρανάζια των αριθμών και αποπροσανατολίζεται από τις αιτίες που προκαλούν το έγκλημα! Ποιος οπλίζει τους ληστές για να διαπράξουν τις ληστείες; Ποιος οπλίζει τους δολοφόνους για να διαπράξουν τις δολοφονίες; Ποιος, τι και πώς διαμορφώνεται το κοινωνικό έδαφος για γεννηθεί και να στοιχειώσει η βία; Ποια είναι η φιλοσοφία και το πιστεύω του κοινωνικού συστήματος μέσα στο οποίο επωάζεται και στη συνέχεια γεννιέται το έγκλημα;
 Καμία ή ελάχιστη κουβέντα επί της ουσίας! Άχνα δεν ακούγεται στις «στατιστικές» για το καπιταλιστικό σύστημα που είναι το ιδανικό έδαφος για την παραγωγή όλων των ειδών των εγκλημάτων, όλων των ειδών των εγκληματικών στοιχείων. Από τον μεγαλοαπατεώνα των διεθνών εμπορικών συμβάσεων μέχρι το μοντέλο-μεταφορέα των 4 κιλών ηρωίνης! Από το μεγαλομεσάζοντα μέχρι το ληστή της γειτονικής ΕΒΓΑ! Αντίθετα όλο το κέντρο βάρους μετατίθεται σε άλλες περιοχές! Στην καταστολή του εγκλήματος, ας πούμε! Και αυτής κουτσής και στραβής! Αφού όλοι γνωρίζουν, πως δεν βρίσκεται εκεί η λύση του ζητήματος!





η αλλη διασταση

16 02 2009

Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
              15-2-09

ΠΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ… 
νίκου αντωνάκου

 «Τι συμβαίνει»; ρωτάω, γιατί τους είδα αναστατωμένους.   
«Συνέλαβα τον πεθερό μου», μου λέει, «να λέει ψέματα στο παιδί μου. Το βρήκε μικρό και το γέμισε αηδίες. Εφτά χρονών παιδί, δεν το σεβάστηκε! «Τι είναι υπουργός, παππού», ρώτησε το παιδί και ετούτος θεώρησε σωστό να του πει παραμύθια». «Τι του είπες»; ρώτησα έκπληκτος». «Την αλήθεια»! μου απολογείται εκείνος.
 «Τον βλέπεις, αδιόρθωτος! Ποια αλήθεια, κύριε; Του είπες ότι ο υπουργός είναι ένας πολιτικός που διευθύνει έναν τομέα της δημόσιας διοίκησης και φροντίζει να λυθούν τα προβλήματα του υπουργείου του»; «Ναι, του το είπα»! «Τον φλόμωσες στο ψέμα, λοιπόν, το παιδί! Είδες εσύ κανέναν υπουργό να λύνει κανένα πρόβλημα; Δεν προλαβαίνει ο άνθρωπος, κύριε! Από τα άγρια χαράματα μέχρι τα άγρια μεσάνυχτα τρέχει από το ραδιόφωνο στην τηλεόραση και από την τηλεόραση στο ραδιόφωνο. Πότε ασχολείται με το υπουργείο του; Αυτός είναι ένας περιοδεύων θίασος! Και δεν φτάνει ότι τρέχει αυτός, πίσω του τρέχουν και οι σύμβουλοί του, οι παρασύμβουλοί του, οι γραμματείς και οι φαρισαίοι, ο οδηγός, ο αστυφύλακας που τον προστατεύει! Στρατός ολόκληρος. Σύσσωμο το υπουργείο»!
«Ο υπουργός προΐσταται ενός κυβερνητικού τομέα», ξέρω εγώ, επιμένει ο πεθερός! «Μέσα εσύ», διατάζει το παιδί του ο φίλος μου, γιατί είδε το μικρό να ξεμυτίζει στην πόρτα. «Αυτά τα λέει η εγκυκλοπαίδεια, κύριε Αλέκο μου! Στη ζωή, δυστυχώς, αλλιώς έχουν τα πράγματα και αυτά έπρεπε να πεις στο παιδί. Την αλήθεια! Ο υπουργός, να του πεις,  στις έξι βγαίνει στον Παπαδάκη, στις 7 στον Οικονομέα, στις οκτώ στον Αυτιά, στις εννιά στην κρατική. Μετά την πρωϊνή γυμναστική κάνει μια μικρή διακοπή για καφέ στο Da capo και αμέσως μετά πηγαίνει στις εκπομπές για τις νοικοκυρές. Εδώ, βέβαια, δεν καταπιάνεται με την πολιτική. Συμμετέχει στις συνταγές και στα ωροσκόπια! Αφού κάνει ένα πέρασμα απ΄ όλες, δεν πρέπει να σημειωθεί απουσία, εκλογές έρχονται και αυτός πρέπει να κρατιέται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, ξεθεωμένος, πια, φτάνει για φαγητό στο GB corner. Και εκεί, βέβαια, δεν τρώει μόνος του. Συνεχίζει τις συνεντεύξεις! Εδώ κάνει ή του κάνουν το τραπέζι πολιτικοί συντάκτες, εκδότες, ιδιοκτήτες τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών. Εδώ, βέβαια, το παιχνίδι χοντραίνει. Ο υπουργός, κυρίως, καρφώνει τους συναδέλφους του. Άλλον κατηγορεί για οκνηρία και άλλον για ανικανότητα! Μόλις ολοκληρώσει το φαγητό του και το κουτσομπολιό του αυτός τρέχει για να αλλάξει κοστούμι και οι συντάκτες, κλπ, πάνε στους σταθμούς τους και αναμεταδίδουν τι τους είπε στο φαγητό «εμπιστευτικά» εκείνος. Καθώς καταλαβαίνεις μετά από αυτά αρχίζει ο τρίτος γύρος. Ο βραδινός γύρος. Ο επίσημος»!
«Στο μεταξύ ο υπουργός, έχει προλάβει να αλλάξει κοστούμι»; τον πειράζω. «Γέλα εσύ», μου θυμώνει. «Και κοστούμι άλλαξε και γραβάτα άλλαξε και ύφος άλλαξε. Στις βραδινές εκπομπές γίνεται το «έλα να δεις»! Εδώ βγαίνουν τα ακονισμένα και κοφτερά μαχαίρια. Εδώ παίζεται το μεγάλο παιχνίδι των εντυπώσεων. Εδώ δεν βγαίνει μόνος του. Βγαίνει ζευγάρι με τον «αντίπαλο». Η Ντόρα με τον Πάγκαλο, ο Αβραμόπουλος με το Χρυσοχοϊδη, ο Άρης με την Άννα, και πάει λέγοντας. «Το είπες, κύριε υπουργέ», τον «καρφώνει», δήθεν, ο δημοσιογράφος θυμίζοντας  το μεσημβρινό κουτσομπολιό στο Μεγάλη Βρετάνια. (Το είχαν κανονίσει να γίνει η ερώτηση.) «Δεν το είπα», «διαμαρτύρεται», τάχα μου, εκείνος.  Το είπες, δεν το είπα, πάει η μισή ώρα στο πρώτο κανάλι. Άλλη μισή ώρα στο άλλο για να βεβαιώσει αυτά που διέψευσε στο προηγούμενο, την κλείσαμε τη μια ώρα. Ένα σύντομο πέρασμα από το κρατικό κανάλι και αμέσως μετά στις μεταμεσονύκτιες εκπομπές».  
«Παππού, αφού δεν θέλει να μου λες για τον υπουργό ο μπαμπάς πες μου για τον πρωθυπουργό», ακούγεται οι μικρός μέσα από το δωμάτιό του. «Πού πας»; φωνάζει ο φίλος μου στον πεθερό του. «Τέρμα τα ψέματα στο παιδί. Στο εξής εγώ θα το ενημερώνω». Μας αφήνει και μπαίνει στο δωμάτιο του μικρού τραβώντας πίσω του δυνατά την πόρτα.





η αλλη διασταση

8 02 2009

Κυριακάτικος ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
                  8-2-09

ΑΝΘΡΩΠΑΡΙΑ… 
νίκου αντωνάκου

Στην ταινία «Αμφιβολία», που παίζεται ακόμα στις αίθουσες, ένας παπάς που κατηγορείται με ύπουλο, κρυφό και χυδαίο τρόπο, με ανεύθυνο κουτσομπολιό για παιδεραστία (σκεφτείτε πόσο χειρότερη είναι η συκοφαντία!), βγαίνει στον άμβωνα και απευθύνεται στους πιστούς κουτσομπόληδες και συκοφάντες, τον δημοσιολόγο του «Αλφα», ας πούμε: Μια μέρα έρχεται και μου εξομολογείται μια αμαρτωλή γυναίκα, λέει, ότι βλέπει εφιάλτες και δεν μπορεί να κοιμηθεί γιατί κατηγόρησε άδικα έναν αθώο γείτονά της. Τι να κάνω παπά μου να επανορθώσω; με παρακαλάει. Να πας σπίτι σου να πάρεις ένα μαχαίρι και να ανοίξεις ένα μαξιλάρι, της λέω. Στη συνέχεια να ανεβείς στη στέγη του σπιτιού σου και να σκορπίσεις τα φτερά του μαξιλαριού. Η γυναίκα με άκουσε. Πράττει ό,τι της λέω και επιστρέφει πάλι απελπισμένη. Το έκανα παπά μου, αλλά δε σταμάτησαν οι εφιάλτες. Να γυρίσεις σπίτι σου και να μαζέψεις όλα τα φτερά και να τα βάλεις πάλι στο μαξιλάρι, της λέω, και τότε θα ανακουφιστείς. Αυτό δε γίνεται, διαμαρτύρεται εκείνη απελπισμένα. Τα φτερά σκόρπισαν, τα πήρε ο άνεμος!

Βρε δημοσιολόγε των αφεντικών σου, βρε κουτσομπόλη, βρε συκοφάντη, βρε γκαιμπελίσκε, σε χρησιμοποιώ σαν παράδειγμα, δεν είσαι η σουπιά που σκόρπισε τη μελάνη της η οποία, όπως τα φτερά του μαξιλαριού, δε μαζεύεται πίσω με τίποτα, έτσι γίνεται το ρεπορτάζ; Παίρνεις έτοιμη των ναζιστών τροφή και την αναμεταδίδεις; Και η άλλη άποψη; Πού είναι η άλλη άποψη αγόρι μου, που επιβάλλει το ρεπορτάζ; Ο Βαλέσα και ο Γιέλτσιν και από σπόντα και ο Γκορμπατσόφ, είναι η αλήθεια; Μα αυτοί δεν κατηγορούνται, κατηγορούν. Και κατηγορούν επ’ αμοιβή και εκ του ασφαλούς, αφού εσύ, το τσιράκι τους, το φερέφωνό τους, και τα αφεντικά σου βεβαίως, τους έχετε βεβαιώσει, γιατί βρίσκεστε σε αγαστή συνεργασία, ότι σε ό,τι σαθρό και συκοφαντικό λένε, σε ό,τι σαθρό και συκοφαντικό τους έβαλαν να λένε, δε θα υπάρχει αντίλογος. Τα κουτσομπολιά τους, τις συκοφαντίες τους, θα τα πάρει όλα ο άνεμος…
Κάνοντας, λοιπόν, και εγώ τον παπά θα πω μια… παραβολή! Ονομάζω παραβολή αυτά που θα πω, όπως ονόμασες εσύ ρεπορτάζ αυτά που, ανεύθυνα και συκοφαντικά, μετέδωσες. Κάποιος μελαχρινός ρεπόρτερ, που δουλεύει στον «Αλφα», βλέποντας ότι τα νέα του αφεντικά (Γερμανοί) δε δίστασαν να ψαλιδίσουν μια επιτυχημένη εκπομπή του σταθμού, έδωσε το μπιλιέτο του: Κύριοι, είπε στα αφεντικά του, δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι, εγώ, πάντως, είμαι διατεθειμένος να δώσω… Εκείνοι, για να τον δοκιμάσουν, του έδωσαν την «υπόθεση Κατίν». Μια υπόθεση που κρατάει από το 1943, χωρίς ποτέ να καταφέρουν (παρ’ ό,τι συμμαχήσανε θεοί και δαίμονες) να την κάνουν σοβαρή και αξιόπιστη κατηγορία για τους Μπολσεβίκους (οι οποίοι ιστορικά αποδείχτηκαν – γιατί ήταν – αθώοι).
Τα παραπάνω, θα λέγανε οι κουτσομπόληδες, οι συκοφάντες, οι κακοί και οι γονατισμένοι ρεπόρτερ, όπως εσύ, καθώς και οι άλλων ειδών γραφιάδες (κριτικοί κινηματογράφου και καλλιτεχνικοί συντάκτες, ας πούμε), τους οποίους, για… συντομία, θα αντικαταστήσω εγώ για να αποδείξω πόσο εγκληματική είναι η συμπεριφορά τους, τα μάθαμε από μια δακτυλογράφο, η οποία είναι ξαδέρφη του ξαδέρφου μου, και η οποία κρατούσε πρακτικά από τη συζήτηση! Και για να πείσω ακόμα περισσότερο, θα «προσκόμιζα» και μια «φωτοτυπία» από τη δήθεν συνεδρίαση (ψεύτικη φυσικά, όπως ψεύτικα είναι και τα «πρακτικά» του πολιτικού γραφείου του ΠΚΚ), προσέχοντας, όμως, ανόητοι, να το ονομάσω ΠΚΚ, έτσι ονομαζόταν τότε και όχι ΚΚΣΕ, που το ονομάσατε εσείς, αφού η μετονομασία αυτή έγινε σε ανύποπτο χρόνο το 1952, (δέκα χρόνια αργότερα από τη σφαγή των ναζί).

Η ευγένεια και ο νόμος περί τύπου δε μου επιτρέπουν να σας μιλήσω… γαλλικά! Θα καταφύγω, λοιπόν, στον Αριστοφάνη: οι συκοφάντες είναι ανθρωπάρια ελεεινά, διεστραμμένα, άτιμα και κίβδηλα («Αχαρνείς»). Οσοι, λοιπόν, από εσάς κατηγορείτε ή αναπαράγετε κατηγορίες – χωρίς αποδείξεις – όπως έκανε ο κύριος δημοσιολόγος και κάποιοι κριτικοί κινηματογράφου, που «δέχτηκαν» άκριτα την άποψη του Βάιντα, σας παραδίδω στον Διογένη: … από τα άγρια θηρία ο συκοφάντης είναι αυτός που δαγκώνει πιο θανατηφόρα.